دسته بندی

متفرقه

نظرات

با سلام و درود بر روح پر فتوح او و گل آقای ملت ایران این بار هم یک خبر تلخ... وقتی خبرگزاری مهر را نگاه می کردم یک دفعه تمام بدنم لرزید فارس را نگاه کردم بازهم باورم نمیشد تا به گل آقا آمدم و ... حالا دیگر مطمئن بودم که او پرواز کردم... از بچگی دوست داشتم او را ببینم وقتی در بچه ها گل آقا داستان هایش را می خواندم حالا که رفته خدایش رحمت کند... دلم نمی سوزد... چون حداقل توانستم از نزدیک او را ببینم و با او کمی صحبت کنم ... در جشن گل آقای امسال خدا رحمتش کند خیلی زود از پیش ما رفت... آخرین بار هم گفت و گویش را با جیرانی در دوقدم مانده به صبح دیدم ناراحت شدیم خدا رحمتش کند شیخنا و مولانا منوچهر احترامی را ... ارسال توسط :  گل جوان-علی وزینی | چهارشنبه ۲۳ بهمن ۱۳۸۷

به این می گن شوک شوکی که خیلی تلخ بود یک خبر بد بعد از خبر توقف انتشار هفته نامه گل اقا این خبر یعنی پایان کامل نوشته های احترامی حتی اگر دوباره گل اقا منتشر بشه. احترامی هم به صلاحی و گل اقا پیوست. ارسال توسط :  پیام | چهارشنبه ۲۳ بهمن ۱۳۸۷

این جهان بر کشک باشد استوار هان اگر اهل یقینی شک مدار خنده کشک وگریه کشک واشک کشک ماست کشک ودوغ کشک وکشک کشک شیر کشک ومیر کشک وپیرکشک هم مدبر کشک وهم تدبیر کشک کاش می تونستم اون قدر خوب بنویسم که احساسمو بفهمی کاش می تونستم بگم که چقدرغمگینم وچقدر نا امید تازه امید داشتم گل آقا دوباره بر گرده اما حالا بدون پیرش؟ نه انگار این زمستون تمومی نداره اول خود گل آقا حالا هم کسی که ...چطور توصیفش کنم؟... گل آقا می خریدیم وبا دیدن ستون م.پسرخاله آرامش پیدا می کردیم پای صحبت پیرمون می نشستیم تا ببینینم آخه پیر ما دیگه چی گفت این همه بد بختی رو...من الان 22 سالمه ولی هنوز دنبال کتاب حسنی ام البته امسال تو نمایشگاه جوابمو از غرفه گل آقا شنیدم "اونا دیگه خیلی قدیمی شدند" .... خاطرات باید قدیمی بشندتا بفهمیم چقدر با ارزشند دلم برای بچه های الان می سوزه 20 سال دیگه اونا چیزی به این باارزشی دارند؟ چیزی که فراتر از یک قصه کودک تبدیل بشه به یک مثل،یک شخصیت آشنا برای همه ایرانی ها.................... بارفتنت امیدمو نا امید کردی اقای پسرخاله کاش باور کنی که قلمت دلخوشیم بود،تو کنارمرحوم ابوی وگل آقا ودیگرانی که نمی شناسمشون آرامش داری تازه خبر نداری کاروبارتم کساد میشه آخه اونجا تو بهشت یقه کی رو بگیری؟؟به اندازه کافی مردم اونجاخوش وخرم هستند ما که هیچی اما شما واهالی خیر اونجا تا می تونی به جای ما کشک بساب که به قول پیر ما: این جهان بر کشک باشد استوار... ...روحت شاد باشه هرچند روح من بسیار خالی وغمگینه... ارسال توسط :  negarineh | چهارشنبه ۲۳ بهمن ۱۳۸۷

سلام، هنوز هم باورم نی شود ، شوک عجیبی بر من وارد شد وقتی در فرندفید یک نفر این خبر را داد ، رفتم به فارس دیدم خبر درست است :( واقعاً ناراحتم و بغض گلویم را گرفته ، آرزو داشتم فقط یکبار ایشان را ببینم... ارسال توسط :  مهدی معتمد | چهارشنبه ۲۳ بهمن ۱۳۸۷

سلام ، واقعا ناراحت شدم خیلی دوست داشتم ایشان را ببینم و با ایشان چند کلمه حرف بزنم . من 1 داستان هم در قالب بچه ها من هم بازی خبر مرگم نوشتم و در بچه ها ... گل آقا هم چاپ شد. دوست داشتم نظر ایشان را هم بدانم. داستان های زیبا و پر معنی ایشان رشته های نویسندگی را در من زنده کرد.خیلی دوسش داشتم . وقتی عمران صلاحی فوت کرد(آقای مداد)واقعا ناراحت شدم و مجله در مجله عمران صلاحی واقعا اشک آدم و در میاورد بد یه یاد داشتی اونجا بود که گل آقا با اون خودنویس سبز گل آقاای معرفش نوشته بود که (به عمران) حیف است که احترامی در مجله صفحه ی ثابت داشته باشه و شما نداشته باششی . من هم دلم باز به آقای احترامی گرم بود . و واقعا متاسفم برار ایشون و برا خودم که حدودا از وقتی مجله به صورت روزنامه وار در اومد مجله رو مث ه یه .... ول کردم و حالا که آقای احترام فوت کرده اومدم و اینجا سر میزنم . لعنت به من . ارسال توسط :  محمحد رضا سیار | چهارشنبه ۲۳ بهمن ۱۳۸۷

سلام گرچه گل آقا هنوز هست ولی بزرگان یکی یکی پرواز میکنند انگار همین دیریوز بود در جشنواره گل آقا اول آن انیمیشن بعد خود کوچولوی بزرگ ما آمد ای یادش بخیر من میترسم دیگه سایت گلآقارا باز کنم و همیشه وقتی از جلوی دکه رد میشوم جای خالی را میبینم و منتظرم تا روزی شاید ... ارسال توسط :  alireza masihidam | چهارشنبه ۲۳ بهمن ۱۳۸۷

واقعا متاسف شدم بغض داره خفم می کنه امیدوارم خدای بزرگ بخاطر دل همه بچه هایی که با داستانهاش شاد شدن روح بزرگ این مرد بزرگ رو قرین رحمت کنه . ولی شما هم یادتون باشه که یه مدته فقط دارید خبرای تلخ به ما میدین. تلخ مثل این روزها که با هیچ قندی شیرین نمیشه انگار................ ارسال توسط :  شیدا میر برک کار | چهارشنبه ۲۳ بهمن ۱۳۸۷

من امروز شنیدم برای از دست دادنشون متاسفم اما سعی می کنم بخندم چون کسی که تمام عمرش خندوند دلیلی برای گریه ی کسی نمی بینه.... ارسال توسط :  صبا | چهارشنبه ۲۳ بهمن ۱۳۸۷

تسلیت عرض می کنم... ارسال توسط :  مهرداد صدقی | چهارشنبه ۲۳ بهمن ۱۳۸۷

شیرما و میرما، ای پیرما! چیست اکنون چاره و تدبیرما ای گروه عاشقان نومرید کی توان از پیر پیران دل برید ارسال توسط :  ن اضافه والقلم | پنجشنبه ۲۴ بهمن ۱۳۸۷

شلمرود یک ده با صفا بود همه چیزاش بجا بود. اینور ده باغستون اونور ده باغستون. میون ده حموم بود همه چی به ده تموم بود. یه گربه سیاه داشت. یه مرغ پا کوتاه داشت. یه خر داشت. یه بز داشت. یه گاو داشت. یه غاز داشت. یه اشتر دراز داشت. یک خروس قشنگ داشت. پرهای رنگارنگ داشت. خروس نگو یک ساعت یک ساعت با دقت زمستون و تابستون صبح سحر خروس خون پر می زد از تو لونه رو پشت بوم خونه. -قوقو لی قوقو بیدار شین مشغول کار و بار شین. یادش بخیر یاد پیر ما گفت های گلآقاییش بخیر یاد گل آقایش بخیر چه زود همه شان یاد شدند ارسال توسط :  پریسا.م | جمعه ۲۵ بهمن ۱۳۸۷

اندکی با تو بگفتم غم دل ترسیدم که دل آزورده شوی ور نه سخن بسیار است برای همه متاسفم برای خودم برای تو برای اونهای که گل اقا رو با منوچهر احترامی میشناختند سال گذشته گلنسا تو مقدمه اخرین مجله گل آقا نوشته بود دوباره همه چی احیا میشه پس کی به قول مرحوم حسین گلستانی : گفتی آباد میشود گل آقا بعد از روزها و هفته ها و سال ها جان من این از درازا بود از پهنا چطور این اندوه رو به همه تسلیت میگم ارسال توسط :  امیر.عمادی.جوزم | يكشنبه ۱۱ اسفند ۱۳۸۷