كامپيوترمان، سلام
خوب كرديم جلوي نامت به عنوان گيرنده نامه علامت تعجب گذاشتيم. حقّت بود! جاي آن علامت سوال ها كه هي روي سر ما سبز مي شود و كاريشان نمي شود كرد. از آنجا كه حرف زياد داريم، مي رويم سر اصل مطلب:
ما از تو شكايت داريم چون:
1- يك حرف را بايد پنجاه بار به ات بگوييم؛ يك فايل را بايد پانصد بار برايت كليك كنيم؛ براي اينكه وز وز نكني، بايد پنج هزار بار مورد ضرب و شتم ات قرار بدهيم؛ و در تمامي اين موارد بايد معادل مضرب صد هزارتايي از پنج حرص و جوش بخوريم. آخرش هم نمي فهمي ما چه مي خواهيم..
2- هر وقت دلت بخواهد، هر كار دلت بخواهد انجام مي دهي و به اين هم توجّه نمي كني كه تو اصلاً دل نداري! اگر دوست داشته باشي، فايل موسيقي پخش نمي كني، راه به راه error مي دهي، صفحه word را مي بندي و ديگر باز نمي كني، خود به خود reset مي شوي، يكهو shut down  مي شوي... و كلاً با اين حركاتت يك دور كامل آشنايي با امكانات و بخش هاي ويندوز و مباني كامپيوتر را توامان براي ما دوره مي كني!!
3- از همه مهمتر! سرعتت خيلي بالاست. حالا اين را بگذار كنار سرعت اينترنت dial up كه همينطوري اش ما را كشته، چه برسد به اينكه بخواهد با تو همخواني هم بكند! همان بهتر كه گير ما افتادي، تو را اگر جايي مثل اتاق عمل يا بخش اورژانس بيمارستان به كار مي گرفتند، احتمالاً  الان تعداد كاربران كامپيوتر و اينترنت به يك ده هزارم كاهش پيدا كرده بود!بيچاره ما كه به پاي تو اعصاب و روان مان را مستهلك كرديم.. 
4- هنگام كار با اينترنت، كافي است بيشتر از دو ـ سه تا صفحه باز كنيم تا ديگر هيچ كدامشان را نتوانيم ببنديم. اين موضوع وقتي جذاب تر مي شود كه ما به علت حجم بالاي كار با سايت هاي اينترنتي، ناچاريم هر جا كه بلديم سر بزنيم و آنوقت با حضور ميليوني ايكون هاي صفحات روي task bar مواجه مي شويم كه خودمان هم بينشان گم مي شويم.
5- ما يك بار جواني كرديم، اشتباه كرديم و نرم افزار DAP را برايت نصب كرديم. تو هم باورت شد كه ما واقعاً اين نرم افزار را براي «تو» نصب كرده ايم! از لحظه ي اتصال به اينترنت، كه براي  خودش داستاني است، فقط كافي است ما روي يك نصفه حرف كليك كنيم تا تو هر چهل و چهار ثانيه يكبار اين صفحه دانلود ايتم را باز كني. اگر نمي داني، بدان.. اين فايلي كه اين همه رويش تعصب داري(!)، هيچي نيست؛ اصلاً باز نمي شود.. متوجه منظورم شدي يا روي اين عبارت هم هفت بار كليك كنم؟!
 ۶- نمي دانيم چه كسي به تو گفته كه ويندوزت كپي است كه تو پاك خودت را باخته اي. از ترس ات هم همه برنامه هاي ما را وسط كار مي بندي كه پيغام بدهي شايد اين ويندوز كپي باشد. خب باشد، به ما چه؟! با احساسات تو بازي شده نه احساسات ما كه!!
حالا اگر با اين همه حرف كه زديم، خودت را اصلاح كردي كه هيچ.. امّا اگر درست نشدي، مجبور مي شويم بهت يادآوري كنيم كه حافظه 512 مگابايتي كه مازاد بر نياز بهت اضافه كرديم، براي همين بود كه تو هيچي يادت نرود. ما شايد حافظه مان 512 مگابايت نباشد، ولي از تو كارآمدتريم! لااقل هيچ چيز از يادمان نمي رود. حتي آنهايي كه نبايد را هم به ياد مي آوريم! آنوقت تو با اين هيبت ات، آبروي مخترع ات را برده اي..
فعلاً همين ها بس ات است..همه را اينجا نگفتيم كه آبرويت بيش از اين نرود، به هر حال ما هم مرامي داريم..امّا تو خودت خجالت بكش.. حرمت آن همه داد و فريادي كه بر سرت زديم نگه دار و اصلاح شو! بارها خواسته ايم كه از پنچره اتاق مان پرتت كنيم بيرون؛ فكر نكن از تو ترسيديم، نخير! از ارتفاع ترسيديم كه مبادا خودمان هم با تو پرت شويم .. وگرنه حقت را در همان فاصله پنجره اتاق تا كف حياط مي گذاشتيم كف دستت و .. خلاص!